باید ساده

     ساده

     ساده ه ه نوشت

باید ساده بود

     ساده دید

     ساده خواند

باید ساده عاشق شد انگار

     ...  دوباره از سر خط

باید ساده نوشت ت ت..

شاهد ساده گی هایت هستم 

"روزگار"

وقتی پشت هم می اندازی تاریخ مکرر تکرارم راااا..

مرور میکنم خودم را ...گاه و بیگاه ه ه!

دوباره اول خطم

"تنها"

می آیم،میروم

در رفت و آمدم

باید ساده نوشت

                              انگار

                                     همین.

پ ن:پست ۱۴۵ سطر هشت

بروید من ایستاده ام در این

مکان بی مکان

نیمی بیمم نیمه دیگر بی من!!

تقارن دارد بازیهایم با این گذران حال که

آینده رنگ می کند

رمانتیسیسم قلبم انگار عوددد کرده در این

ساده نویسیه ه خود خواسته ه..

قرار باید یافت،قرار باید داشت،حتی انگار

قراری دیگر باید گذاشت!

با که؟

معلوم است

با

دلم

نترس باش، دل م

          با من باش، دل م

                    به وقت باش

                                  دل م م

گذران میکنم این روزهای بی مخاطب تکرار را

در گوشه ای عمیق به ژرفای ذهن

تکرار مکرراتی است این روزگار بی قرار در پوشیده ای

از درد،عمق، عشق

شاید که محکومیم؟!

نمی دانم! محکومیم به این خود خواستگیه خاطرات که راهی

می برد به خون دلمان!

تو گویی چرخشی است از بالا به پایین به بالا به

پ ا ی ی ن..

چرخش تصویر هم که باشی، سرگیجه ناگزیر است شاعر جان!

صبور باش!صبور صبور صبور....

حتی اگر باورت را به جادوی کلمات از دست داده ای،

صبوررر باش ش ش..

              گاهی دل و ا پ س می شوم
می ایند و می روند این دل و پس مانده هایش
               در معجونی قرار می گیرم

                             که

مداری دارد بر عقل عشق شاید ایمان ن ن ن...
روزهایی هست  برای دلم م م م...

روزهایی هست ! برای دلم، دل واپسم.
روزها می ایند و می روند د د...

من دل واپ س م م م م م ..

حرفهایی هست برای نگفتن!!!

مخاطب،راستی مخاطب کیه کجاست؟!!!

ضمیر ناخودآگاه ه ه ه

حرفهایی هست برای نشنیدن

این روزا کتاباب پر فروشای حوزه رمان تو ذهن نویسنده اتفاق افتادن!!!

حرفهایی هست ت ت ت....

وقتی در راه لاریسا دیدمت،

-جاده ی مستقیمی كه از میان درختان سدرمیگذرد.–

فكر كردی من مرد جاده ام،

و عاشقم شدی.

امّا من،

مرد جاده نیستم،

من گم شده بودم.

                        "قسمتی از متن یکی از ترانه های کوهن"

۱ ۲ ۳ باز دوباره از سر خط

از یک عاشقانه گی آرام در لحظه ای پر از التهاب

از التهابی عمیق در لحظه ای که شاید،که شاید 

        "لابد" می باید پر از آرامش می بود!

می نویسم از این همه بودن و رفتن و آمدن

از خستگی می نویسم.

آاای روزهای تکرار من خسته ام رهایم کنید...

                   لطفآ ن ن ن... 

ساده بگویم،از مرز واقعیت و رویا!

       در این تن "تن به تن"تن...

می اییم و می رویم و نو می شویم و کهنه.

شاید در این زبور تنهایی کسی را جستیم!

"همبغض"

همبغض خوب است خیلی خوب ب ب..

از توی رویاهای خودم در آمده این همبغض

مل خودم است و شبیه کسی نیست

ماله خودم است این

               "همبغض"

"اصلآ بود و نبودم شده این آبشار گیسوهات ت ت..

تا دست نسیم رفت لای گسیوهای خورشید،دونستم

که رنگ یعنی چی ی ی.. 

دلخوشم به این عاشقنگیه کودکانه،سیمای سازم شده

این موج گیسو که شیفتگی می کنه با دلم.

با د ل ل ل م م...راستی کجا مونده بود این دلم؟

تو سایه ای از مهتاب بود این دلم که خورشید تابید."

خط باریکی دارد این رویا تا واقعیت!

از گونه ای به گونه ه ه ه در این من بی من که منم!

سپاس،رویای مهتابی در رنگی از نور ر ر...